Wybitny dowódca Marynarki Wojennej, który swoją służbą i oddaniem znacząco przyczynił się do umacniania bezpieczeństwa oraz prestiżu Polski na morzu Zygmunt Brynk przyszedł na świat na południowych krańcach Podola Wschodniego. Profesjonalizm, odwaga i niezłomna postawa polskiego kontradmirała stanowią wzór patriotyzmu i wielkości dla kolejnych pokoleń Polaków.
Zygmunt Brynk urodził się 25 kwietnia 1872 roku w Mohylowie Podolskim. Był synem Kazimierza, matematyka, i Zofii z domu Brynk. Po śmierci rodziców znalazł się pod opieką stryjecznego brata Antoniego. W Petersburgu ukończył 6-klasowe gimnazjum klasyczne i podjał naukę na Wydziale Budowy Okrętów w Morskiej Szkole Inżynierii w Kronsztadzie. Po ukończeniu szkoły służył jako oficer mechanik na kanonierce „Groziaszczij”. W latach 1900–1902 w Filadelfii brał udział w budowie pancernika „Retwizan”. W latach 1904 do 1917 był oficerem mechanikiem na pancernikach „Giegorij Pobiedonosiec” i „Impieratrica Marija”. Od 1917 roku odbywał rejsy bojowe na Morzy Czarnym. Równocześnie był przewodniczącym komisji nadzorującej budowę okrętów w stoczniach Nikołajewa. Potem został flagowym oficerem mechanikiem dywizji pancerników Floty Morza Czarnego, W 1918 piastował stanowiska oficera mechanika portu w Sewastopolu i głównego oficera mechanika dywizji pancerników.
W latach 1917–1918 Zygmuny Brynk zasiadał w Zarządzie Związku Wojskowych Polaków w Sewastopolu. Po odzyskaniu niepodległości 20 maja 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego. Został kontradmirałem w Marynarce Wojennej II Rzeczypospolitej. Pełnił ważne funkcje zagraniczne. Najpierw na Misji Morskiej w Paryżu, gdzie był delegatem na konferencji pokojowej w sprawie traktatu wersalskiego Nastepnie 5 sierpnia 1919 został pełnomocnikiem wojskowym i morskim przy Poselstwie Polskim w Waszyngtonie. Po roku został odwołany przez ówczesnego Ministra Spraw Wojskowych, generała porucznika Kazimierza Sosnkowskiego i przydzielony do Centralnej Stacji Zbornej w Warszawie, a następnie 31 grudnia tego roku do Departamentu Spraw Morskich.
22 listopada 1920, na własną prośbę, został zwolniony z czynnej służby z zaliczeniem do Rezerwy armii, w stopniu generała podporucznika inżyniera marynarki, z prawem noszenia munduru. 26 października 1923 Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu generała brygady. W latach 1923 do 1931 był radcą, rzeczoznawcą oraz naczelnikiem Wydziału Morskiego w Najwyższej Izbie Kontroli, W 1931 został członkiem, a następnie prezesem Zarządu Polskich Zakładów Optycznych S.A. „H. Kolberg i S-ka” w Warszawie. Od 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Grodzisk Mazowiecki, Był żonaty z Heleną z domu Rakowską i miał troje dzieci: Halinę, Jerzego i Wandę.
Zygmunt Brynk zmarł 26 września 1943 w Milanówku. Spoczywa na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.
Leave a Reply