Człowiek honoru, skromności oraz niezłomnego charakteru. Swą pracowitością pasją, talentem rozsławiał polski sport i inspirował kolejne pokolenia zawodników. Jego życie i osiągnięcia są pięknym przykładem oddania dyscyplinie, hartu ducha oraz miłości do ojczyzny.
Bolesław Kolasa urodził się 25 pażdsiernika 1920 roku we Lwowie. Był synem Karola i Władysławy z domu Budzickiej. Ukończył lwowskie XI Gimnazjum Ogólnokształcące. W wieku szesnastu lat rozpoczął występował w klubie hokejowym Pogoń Lwów.
Cztery lata póżniej przeniósł się do Spartaka Lwów. Po zakończeniu II wojny światowej i przymusowej ekspatriacji trafił do Krakowa. Tu w latach 1946–1947, reprezentował Wisłę Kraków, z którą wywalczył mistrzostwo Polski. W 1948 roku przeniósł się do Klubu Sportowego Polonia Bytom. Grał na pozycji napastnika. Siedemnaście razy wystąpił w reprezentacji Polski strzelając 6 bramek.
W reprezentacji Polski zadebiutował w meczu z Belgią podczas turnieju o Mistrzostwo Świata w 1947 roku w Pradze. Reprezentował Polskę w Igrzyskach Olimpijskich w St. Moritz w 1948 roku, gdzie Polacy zajeli szóste miejsce.
Bolesław Kolasa był znany ze świetnego wyszkolenia technicznego i przebojowości. Już jako trener z CKWS Warszawa w 1951 roku zdobył mistrzostwo Polski. Był trenerem Polonii Bytom, oraz Concordii Knurów. Zawodowo pracował jako pracownik umysłowy w Zjednoczeniu Budownictwa Mieszkaniowego.
Był żonaty ze Stanisławą z domu Gacek, z którą miał córkę Małgorzatę. W 1981 roku przeszedł na emeryturę.
Bolesław Kolasa zmarł 16 kwietnia 2007 roku w Bytomiu, gdzie spoczął na cmentarzu parafialnym przy ul. Powstańców Śląskich.
Słowo Polskie za: Ryszard Arkadiusz Frączek, fot. wiki, 27 kwietnia 2026 r.
Leave a Reply