Jerzy Kazimierz Janicki – polski pisarz, dramaturg, dziennikarz, scenarzysta radiowy i filmowy, związany ze Lwowem i Bieszczadami. Urodził się w okresie II Rzeczypospolitej w Czortkowie. Podczas II wojny światowej przebywał we Lwowie (nie żyła już wtedy jego matka, ojciec był jeńcem w niemieckim oflagu, a jego stryj, oficer Wojska Polskiego, w 1940 został ofiarą zbrodni katyńskiej. Do 1944 zamieszkiwał przy ulicy Łyczakowskiej w rodzinnej kamienicy- Uczęszczał do VI Państwowego Gimnazjum im. Stanisława Staszica we Lwowie. Publikował na łamach Trybuny Robotniczej.
W latach 1947–1948 studiował polonistykę na Uniwersytecie Wrocławskim.
W Warszawie już jako zawodowy dziennikarz pracował w różnych redakcjach, m.in. jako reporter w czasopismach „Razem” i „Pokoleniu”, od 1952 r. na łamach tygodnika „Świat” dość regularnie publikował reportaże i opowiadania.
W 1954 podjął pracę w redakcji literackiej Polskiego Radia. Po książce eseistycznej Ni ma jak Lwów (1991), stanowiącej swoistą literacką, poetycką monografię Lwowa, nawiązującej do przedwojennej książki Stanisława Wasylewskiego Lwów (z cyklu „Cuda Polski”), Jerzy Janicki wydał w połowie lat 90. pierwszą swoją lwowską trylogię Cały Lwów na mój głów (1993), Towarzystwo weteranów… znam tych panów (1994), A do Lwowa daleko aż strach (1995).
Jerzy Janicki uważany jest za prekursora nowego gatunku w radiu europejskim: sagi rodzinnej, był jednym z pomysłodawców, animatorem i współtwórcą powieści radiowej Matysiakowie (wraz ze Stanisławem Stampflem i Władysławem Żesławskim), emitowanej nieprzerwanie co tydzień przez 50 lat. Jerzy Janicki uchodzi za twórcę polskiego serialu. Był jednym z najwybitniejszych polskich scenarzystów. Był autorem scenariuszy do 18 filmów fabularnych. W Zatwarnicy Janicki organizował coroczne przeglądy filmów o Bieszczadach z udziałem najwybitniejszych polskich aktorów i reżyserów. Zamieszkiwał na warszawskiej Sadybie.
W 1977 odwiedził Lwów po raz pierwszy po wojnie.
Zmarł 15 kwietnia 2007 w Warszawie. Został pochowany 23 kwietnia 2007 na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.
Lidia Baranowska, fot. jerzyjanicki.pl; 29 sierpnia 2026 r.
Leave a Reply