W Równem odbyła się konferencja poświęcona 138. rocznicy urodzin generała Ukraińskiej Republiki Ludowej Wołodymyra Salskiego

4 lipca 2023 r. minęła 138. rocznica urodzin Wołodymyra Salskiego, generała Ukraińskiej Ludowej Republiki Ukrainy, ministra wojskowego Ukraińskiej Republiki Ludowej na uchodźstwie. Z okazji tego wydarzenia w Równem odbyła się konferencja poświęcona temu wydarzeniu, wzięli udział lokalni naukowcy i inteligencja.

Wołodymyr Salski był jednym z najbardziej konsekwentnych zwolenników Szymona Petlury, a po jego śmierci był głównym doradcą wojskowym prezydenta Ukraińskiej Ludowej Republiki Ukrainy Andrija Liwickiego. Jako minister spraw wojskowych prowadził w latach 1926-1939 współpracę ze Sztabem Generalnym Wojska Polskiego, której celem było przygotowanie armii ukraińskiej na wypadek wojny Polski z ZSRS. Ukraiński rząd emigracyjny prowadził działalność szkoleniową i utrzymywał w gotowości 10 komisji poborowych, których ewidencja obejmowała ponad 9000 żołnierzy i ponad 800 oficerów – zgodnie z przepisami wewnętrznymi URL, duża część weteranów 1920 r. nie została zdemobilizowana, tylko wysłana na długotrwałe urlopy. Armia ukraińska miała w ciągu kilku tygodni osiągnąć stan ok. 25 000 żołnierzy (docelowo – ok. 100 000) i z terytorium Polski oraz Rumunii wkroczyć na terytorium ZSRR w okolicy Kamieńca Podolskiego, by tam zdobyć przyczółek do organizowania armii i dalszych działań zaczepnych. Koordynowano również kierowanie Ukraińców do służby w Wojsku Polskim jako tak zwanych oficerów kontraktowych. Od 1921 r. w imieniu naczelnego atamana Symona Petlury pełnił funkcję przedstawiciela wojskowego na Bałkanach. Generał Wołodymyr Salski był bardzo dogodnym politykiem, miał swoje własne i specjalne podejście do spraw oraz metody ich rozwiązywania. Udzielał odpowiednich instrukcji bardzo trafnie i zawsze szczegółowo, i prawie zawsze, gdy jego instrukcje były wykonywane zgodnie z tymi instrukcjami, zostały one wykonane z powodzeniem dla sprawy. Było to szczególnie widoczne w Turcji, szczególnie w Bułgarii, a najsilniej w Jugosławii, ponieważ istniała wielka opozycja ze strony białych Rosjan, którzy zajęli znaczne stanowiska w Jugosławii i wywierali wielki wpływ na lokalną administrację państwową.

Generał Wołodymyr Salski był wybitnym i wysoko wykwalifikowanym szefem sztabu, wybitnym taktykiem i strategiem oraz wysokim politykiem. Na wszystkich wysokich stanowiskach wykazywał się nie tylko wszechstronną i głęboką znajomość tematu, ale także niezwykłą szczerością, braterskim podejściem do podległych.

W październiku 1940 roku zmarł po zabiegu w szpitalu. Spoczywa wraz z żoną Nadiją na kwaterze nr 36 cmentarza prawosławnego na Woli. Wołodymyr Salsky został odznaczony Krzyżem Szymona Petlury, Krzyż Wojskowy, Najwyższe odznaczenie Republiki Francuskiej Order Legii Honorowej.

Syn Wołodymyra Salskiego, kapitan pilot Jerzy Salski (1915-1996) był absolwentem Centrum Wyszkolenia Lotnictwa w Dęblinie, następnie jako żołnierz Wojska Polskiego odbywał loty bojowe w ramach kampanii wrześniowej, później we Francji i (w strukturach RAF – Dywizjon 300 i 309) w Wielkiej Brytanii. Od 1952 r. przebywał w Kanadzie, gdzie był m. in. ekspertem ds. lotniczych i kosmicznych w kanadyjskim ministerstwie obrony. Przez 12 lat służył w Dowództwie Obrony Północnoamerykańskiej Przestrzeni Powietrznej i Kosmicznej.

Na konferencję zaproszony został Konsul Generalny RP w Łucku, Pan Sławomir Misiak. W swoim wystąpieniu podkreślił znaczenie postaci Włodzimierza Salskiego jako symbolu dwóch bratnich narodów, które wspólnie walczyły o niepodległość naszych państw. Przypomniałem sobie, że takich bohaterów było wielu, za władz sowieckich nie wolno było o nich mówić. A teraz nadarza się niepowtarzalna okazja, by przywrócić pamięć o tych Ukraińcach, których wielu spoczywa w Polsce. Na zakończenie konferencji Konsul Generalny Rzeczpospolita Polska w Łucku Pan Sławomir Misiak I Mer Równego Oleksandr Tretiak złożyli kwiaty pod tablicą pamiątkową Marku Bezruczce , towarzysza broni, który wspólnie walczył z bolszewikami.

Sergij Porowczuk, 7 lipca 2023 r.