W miejscowości Kulików w obwodzie lwowskim drogowcy odkryli fragmenty ludzkich kości. Archeolodzy ustalili, że w tym miejscu prawdopodobnie znajdował się stary cmentarz związany z kościołem św. Mikołaja. W pobliżu odnaleziono także pozostałości zabudowań gospodarczych oraz fragmenty ceramiki, datowane XV wiekiem.
Obecnie obszar ten jest badany przez specjalistów «Ratunkowej Służby Archeologicznej». Według badacza Ostapa Lazurki, archeolodzy przypuszczają, że znajdował się tu cmentarz kościoła św. Mikołaja, który stoi w pobliżu. Wstępnie uważa się, że odkryte szczątki ludzkie mają co najmniej 200 lat.
Obecnie archeolodzy oczyszczają teren, aby ustalić granice dawnego cmentarza. Odkryte kości planuje się usunąć i ponownie pochować na miejscowym cmentarzu.
Wśród artefaktów archeolodzy znaleźli między innymi fragment miski do podlewania i charakterystyczną ceramiczną koronę, która może być typowa dla tego okresu.
W związku z badaniami archeologicznymi wstrzymano obecnie prace budowlane na odcinku drogi o długości ponad 200 metrów.
Naprawa drogi w Kulikowie rozpoczęła się w kwietniu 2025 roku. Jej zakończenie planowane jest na 2027 rok zgodnie z harmonogramem.
Kościół rzymskokatolicki pw. św. Mikołaja w Kulikowie, uposażony został w roku 1399 przez Mikołaja Herburta z Felsztyna i Kulikowa. W roku 1469 Mikołaj (Miklasz) Herburt stolnik przemyski nadał osadzie prawa miejskie. Po Mikołaju miasto odziedziczyli jego synowie Mikołaj i Andrzej. W XVII wieku Jan III Sobieski osiedlił w Kulikowie jeńców tatarskich i tureckich, którzy wyrabiali w założonej manufakturze koce i dywany.
W następnych wiekach Kulików był ważnym ośrodkiem sadownictwa oraz szewstwa dla zaopatrywania pobliskiego Lwowa i Żółkwi. Kulików był również gniazdem rodowym rodziny Kulikowskich herbu Drogomir. Dokumenty z roku 1469 wskazują, że dzierżawcami miasta byli Jan i Piotr Kulikowscy. Po Herburtach miasto dzierżawili; Żurawińscy, Sobiescy, Radziwiłłowie i Batowscy. Po płn.-wsch. stronie miasteczka zachowały się ślady zamczyska oraz fortyfikacji ziemnych. W roku 1880 liczył 3226 mieszkańców.
Parafia rzymskokatolicka założona w roku 1546, konsekrowana w 1766 pw. św. Mikołaja Biskupa. Obecną murowaną świątynię wystawił w 1538 Mikołaj Herburt Odnowski, kasztelan przemyski. Kulików graniczył z Doroszowem Wielkim, Nowym Siołem i Nadyczem, na płn. z Mohilanami i Przemiwólkami, na zach. z Mierzwicą i Kościejowem.
W II Rzeczypospolitej miasto znajdowało się w powiecie żółkiewskim, w województwie lwowskim. W lipcu 1945 roku Polacy z Kulikowa pod naciskiem władz sowieckich i UPA wyjechali do Polski. Łącznie miejscowość opuściło 600 Polaków.
Gotycki kościół św. Mikołaja, kilkakrotnie spalony i remontowany, został zamknięty po II wojnie światowej i służył jako skład dla miejscowej piekarni. W 2000 zwrócony wspólnocie rzymskokatolickiej, która przeprowadziła remont świątyni.
Słowo Polskie za: Suspilne, fot. Suspilne; 15 sierpnia 2026 r.
Leave a Reply