Poezja Tomasza z Lublina. Matki Bożej Gromnicznej

Gromnicznej

Dzień drugiego lutego,
święto życia konsekrowanego.
Człowiek Bogu oddany,
w Maryi zakochany.

Pokój i dobro — znak zakonny,
jak przynależność do kompanii,
która jednoczy się paciorkami
różańca świętego,
niczym nabojami.

Śluby ubóstwa takie są,
gdzie majątek nie jest potrzebny,
a człowiek biedny i ubogi
jest przecież potrzebny —
o czym przypominał papież
Franciszek,
papież ubogich, biednych
i chorych.

A ja należę już
do pokolenia Jana Pawła II,
papieża rodziny.
Dożyłem w życiu czasu
już trzeciego papieża,
choć wciąż naprawdę
nie mogę w to uwierzyć.

Tomasz Smoleń, Lublin, 9 lutego 2026 r.

Źródło ilustracji: Wikipedia

Leave a Reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Przejdź do treści