20 stycznia 1797 roku w Kokoszyńcach koło Tarnopola urodził się Ferdynand Chotomski – polski poeta, tłumacz, publicysta, lekarz, malarz i humorysta, a w latach 1870-1880 członek honorowy Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk.
Chotomski kształcił się u bazylianów w Buczaczu, a następnie w konwikcie pijarów na Żoliborzu. Był uczestnikiem wojen napoleońskich (w 1812 wstąpił do 15. pułku piechoty Księstwa Warszawskiego – dosłużył się w nim rangi podporucznika). W bitwie pod Lipskiem dostał się do niewoli. Brał też udział w powstaniu listopadowym. Po roku 1831 osiadł w Paryżu, gdzie studiował medycynę i obronił doktorat. W 1860 r. uczestniczył w kampanii sycylijsko-neapolitańskiej pod wodzą Garibaldiego. Zajmował się także historią, archeologią, malarstwem i handlem.
W roku 1821 był współwydawcą ,,Pamiętnika Galicyjskiego”. Pierwsze swe satyry i anakreontyki drukował w ,,Pamiętniku Lwowskim” (1816), potem w ,,Tygodniku Polskim i Zagranicznym” (1818–1819) oraz w ,,Wandzie” (1822-1828). Przerabiał komedie Moliera i pisał poematy historyczne, np. ,,Jan Zahorowski” (1845). Znany jest głównie jako autor trawestowanej ,,Eneidy” (ogłaszanej częściami od roku 1818).
Lidia Baranowska, fot. Polacy u boku Napoleona, PAP.dzieje.pl, 31 stycznia 2026 r.
Leave a Reply