2 marca 2003 roku w Konstancinie Jeziornie zmarła Wanda Boniszewska – zakonnica, stygmatyczka, aresztowana i skazana na 10 lat więzienia przez sowieckie władze. Urodziła się 2 czerwca 1907 roku w majątku Nowa Kamionka koło Nowogródku, niedaleko Grodna. Była córką ziemian, Franciszka i Heleny. Przyjęła chrzest w kościele pw. św. Michała Archanioła w Nowogródku. Miała dziesięcioro rodzeństwa.
6 stycznia 1925 wstąpiła do bezhabitowego Zgromadzenia Sióstr od Aniołów w Wilnie założonego w roku 1889 roku przez księdza Wincentego Kluczyńskiego. 2 sierpnia 1933 złożyła śluby wieczyste. Po ślubach przebywała w domu zakonnym w Pryciunach pod Wilnem. W 1934 roku, w Wielki Czwartek, została obdarzona stygmatami. Miała niegojące się rany na rękach, stopach, głowie, prawym boku i tułowiu oraz rany po biczowaniu. Stygmaty ukazywały się głównie w czwartki po południu, w piątki, a przede wszystkim w Wielkim Poście, zaś ze szczególną intensywnością w Wielkim Tygodniu. Jej duchowym kierownikiem był arcybiskup Romuald Jałbrzykowski. Siostra obdarzona była też darem prorokowania.
W roku 1950 za ukrywanie w domu zakonnym Sióstr od Aniołów, położonym niedaleko Wilna, jezuity ojca Ząbka, Sowieci aresztowali kilka sióstr, w tym Wandę Boniszewską. Siostra została oskarżona o przynależność do nielegalnego tajnego zakonu i ukrywanie „agenta Watykanu”. Okrutnie torturowana, bita i kopana została skazana na 10 lat łagrów w Wierchnieuralsku na Uralu. Siostra nie dała się złamać. Modliła się za prześladowców przez co kilku enkawudzistów nawróciło się. Mimo zakazów, zachęcała więźniarki do modlitwy. Robiła różańce z chleba. Od czwartkowego wieczoru do niedzieli otwierały się jej rany stygmatów i płynęła z nich krew. Po śmierci Stalina w 1956 roku siostra została uniewinniona, wróciła z zesłania do Polski i zamieszkała w domu zakonnym w Chylicach. W roku 1956 stygmaty zmieniły się w stygmaty wewnętrzne. Rany zanikały, ale siostra odczuwała ból od gwoździ wbitych w ręce i nogi oraz korony cierniowej na czole.
Wanda Boniszewska w następnych latach posługiwała m.in. w Białymstoku, Lutkówce koło Warszawy, Częstochowie, Konstancinie.
Zmarła 2 marca 2003 roku w domu zakonnym Zgromadzenia Sióstr od Aniołów w Konstancinie Jeziornie. Została pochowana na cmentarzu w Skolimowie.
W 2020 roku rozpoczęto jej proces beatyfikacyjny.
Słowo Polskie za: Ryszard Arkadiusz Frączek, fot. domena publiczna.jpg
Leave a Reply