24 lutego 1790 roku w Grzymałowie na Podolu urodził się Maciej Brodowicz – polski lekarz, naukowiec, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, dwukrotny rektor tej uczelni. Prezes Towarzystwa Naukowego Krakowskiego; autor znanego zbioru wierszy pt. „Kwiatki polne”.
Po studiach na Uniwersytecie Wiedeńskim i pięcioletniej praktyce lekarskiej w szpitalu stolicy cesarstwa w 1823 roku Brodowicz objął kierownictwo kliniki lekarskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Wykładał nieprzerwanie do roku 1850. Po objęciu kierownictwa katedry rozpoczął reformowanie i porządkowanie systemu nauczania. Był dziekanem Wydziału Lekarskiego UJ, a w latach 1839–1841 i 1847–1848 pełnił urząd rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz jednocześnie prezesa Towarzystwa Naukowego Krakowskiego. Doktorat honoris causa krakowskiej uczelni otrzymał w 1867 roku.
Brodowicz faktycznie od nowa zorganizował klinikę i zreformował nauczanie, ożywił pracę naukową. Pozostawił po sobie klinikę świetnie zorganizowaną. Stała się ona podwaliną dla późniejszego rozkwitu krakowskiej medycyny.
Z jego barwną postacią związane są anegdoty. Miał on mianowicie przez ostatnich 16 lat swojego życia przechowywać w mieszkaniu przeznaczoną dla siebie trumnę z nieheblowanych desek sosnowych, do której miano go złożyć w koszuli uszytej przed laty przez matkę i w starym mundurze urzędnika Wolnego Miasta Krakowa. W trumnie miały być umieszczone listy matki i przyjaciela z lat młodości oraz wypchany ulubiony kanarek. W przeddzień śmierci 95-letni Brodowicz przesłał kilku znajomym bileciki pożegnalne. Jego imieniem nazwano ulicę w Krakowie.
Lidia Baranowska na podstawie tnk.krakow.pl, fot. portret Macieja Józefa Brodowicza, ze zbiorów Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego, 10 marca 2026 r.
Leave a Reply