Narodowy Bank Ukrainy ogłosił plan emisji monet okolicznościowych na rok 2026. W maju zostanie wyemitowana moneta pamiątkowa poświęcona Symonowi Petlurze.
Nominał monety „100. rocznica Dnia Pamięci Symona Petlury” wyniesie 2 hrywny. Moneta zostanie wybita ze stopu niklu i srebra w nakładzie do 50 tysięcy sztuk (średnica – 31 mm). Będzie częścią serii „Wybitne Osobowości Ukrainy”. Premiera planowana jest na maj.
Taka moneta ma nie tylko wartość pieniężną, ale także kulturową i historyczną. Podczas gdy Petlura pojawi się na monecie Kijowie, w swoim rodzinnym mieście, upamiętnienie naczelnego atamana wojsk Ukraińskiej Republiki Ludowej, ponownie utknęło w martwym punkcie.
Rozmowy o postawieniu w Połtawie pełnowymiarowego pomnika Symona Petlury trwają od ponad 30 lat. W 2021 roku wybrano zwycięski projekt – trzymetrową rzeźbę z brązu autorstwa Anatolija Kuszcza, która miała stanąć na skwerze przy ulicy Sobornosti. Pomnik miał powstać akurat w setną rocznicę tragicznej śmierci Petlury w Paryżu, czyli do maja 2026 roku. Na początku roku Komitet Rady Najwyższej zorganizował nawet specjalne spotkania z Połtawską wojskową obwodową administracją, domagając się przyspieszenia wszystkich procesów, aby dotrzymać historycznej daty i nie zamienić jej w „narodową hańbę”. Lecz z powodu stanu wojennego i inwazji rosyjskiej ceny materiałów gwałtownie wzrosły. Sama rzeźba kosztuje obecnie około 7 milionów hrywien, nie licząc ponad miliona na zagospodarowanie placu. Ministerstwo Finansów Ukrainy odmówiło sponsorowania projektu w Połtawie, a lokalny budżet nie znalazł na niego wolnych środków. Biorąc pod uwagę biurokratyczne opóźnienia, brak funduszy i czas trwania samych prac odlewniczych z brązu, oczywiste jest, że pomnik z pewnością nie powstanie do maja. Jest mało prawdopodobne, aby zdążyli postawić pomnik Petlury przed końcem 2026 roku.
Choć Symon Petlura w latach 1918- pocz. 1919 był przeciwny sojuszowi z Polską, w drugiej połowie 1919 roku postrzegając rychły upadek Ukraińskiej Republiki Ludowej postanowił rozpocząć rokowania z władzami odrodzonego państwa polskiego. W kwietniu 1920 roku zawarto polsko-ukraiński sojusz zbrojny na mocy którego wojska polskie wspierane przez jednostki armii petlurowskiej przekroczyły Zbrucz i zaczęły natarcie na bolszewików. W szybkim tempie wyzwolono Płoskirów, Winnicę, Kijów. W czerwcu bolszewicy przerwali polski front i zaczęli kontrofensywę, która zakończyła się porażką armii Tuchaczewskiego, Budionnego i Stalina na przedpolach Warszawy.
Leave a Reply