Niegdyś w Bracławiu znajdowała się jedna z najstarszych znanych twierdz na Podolu, która przez długi czas była centrum wydarzeń historycznych; zamek wzniesiono jeszcze za Koriatowiczów, około lat 60. XIV wieku. Obecnie nie pozostało po nim nic – przypomina o nim jedynie Góra Zamkowa. Miasto Bracław wspomina się w kronikach już w XII wieku, jednak za pierwszą pisemną wzmiankę uznaje się rok 1362. W 1564 r. Bracław otrzymał prawo magdeburskie, w latach 1566–1598 był stolicą województwa, a w czasach hetmańszczyzny – miastem pułkowym.
Pierwszy drewniany kościół (Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny) w Bracławiu powstał już w pierwszej ćwierci XV wieku. Około 1540 roku zastąpiła go druga drewniana świątynia, która w 1552 roku podczas najazdu tatarskiego została zniszczona. Świątynię odbudowano dopiero w 1613 roku z fundacji króla Zygmunta III, prawdopodobnie jako murowaną, jednak w XVII wieku również została zburzona.
Barokowy kościół Matki Bożej Szkaplerznej, który został założony w 1743 roku. Na kościele widnieje data „1884”, jednak odnosi się ona do przebudowy świątyni w latach 1865–1884. W czasach władzy radzieckiej kościół został zamknięty, a jego budynek służył jako dom kultury. Wówczas zniszczono także dwie wspaniałe gotyckie wieże z krzyżami, które stanowiły ozdobę świątyni.
Lidia Baranowska, fot. pocztówka z Bracławia, pocz. XX wieku, domena publiczna, 26 lutego 2026 r.
Leave a Reply