17 lutego 1813 roku w Czerniowcach nad Murafą (obecnie na terenie obwodu winnickiego) urodził się Kazimierz Lubomirski – polski kompozytor, autor muzyki do wielu popularnych pieśni.
Mały Kazik od dziecka wykazywał talent muzyczny. Najpierw uczył się u J. Schmidberga, kapelmistrza pałacowej orkiestry Lubomirskich w Równem, później studiował muzykę w Dreźnie u Dotzauera. Podróżując po Europie, nawiązał liczne kontakty z wybitnymi artystami.
W Warszawie zaprzyjaźnił się z młodszym bratem pisarza J.I. Kraszewskiego, Kajetanem. Od 1852 do 1858 r. organizował cotygodniowe koncerty w swoim salonie muzycznym. Przetłumaczył z niemieckiego i przygotował w 1855 r. do druku diariusz Józefa Elsnera zatytułowany „Sumariusz moich utworów muzycznych”, który fragmentarycznie został wydany w „Ruchu Muzycznym” w 1857 r.
Po 1860 r. osiadł na stałe w swoim majątku w Równem. Był m.in. kuratorem miejscowego gimnazjum. Na kilka lat przed śmiercią częściowo sparaliżowany, nie mogąc zajmować się muzyką, tłumaczył literaturę obcą na język polski. Skomponował 60 utworów, w tym: około 36 pieśni cieszących się dużym uznaniem oraz wiele instrumentalnych, głównie fortepianowych miniatur tanecznych. Większość pieśni została wydana w Warszawie.
Ciekawostką jest iż w tych samych Czerniowcach w 1789 roku urodził się Karol Różycki herbu Poraj –generał powstania styczniowego, ojciec Edmunda Różyckiego, naczelnika wojennego powstania styczniowego na Wołyniu.
Pieśni Kazimierza Lubomirskiego na głos i fortepian: https://www.youtube.com/playlist?list=PLoSTVwrdZwUHdgrTGMkbWQ01CXIV3m0fp
Leave a Reply